آنگاه که

آخرين اذان در گوش تاريخ بپيچد

آخرين نماز اقامه شود

آخرين نگاهها رنگ بغض و حسرت بگيرد

و آخرين سخنها چهره ها را برافروخته تر گرداند

تنها خون است كه از رازي شگرف پرده بر خواهد داشت!

آنگاه كه

گرد و غبارها فرونشيند

و آخرين روز به غروب نزديك تر گردد

دل مي خواهد كه از قفس تنگ سينه بيرون بزند!

و سپيده دمان خورشید سر خواهد زد

نه از مشرق

كه بر فراز نيزه!

۱) خيلي سعي كردم تا اون چيزي رو كه تو ذهنمه بنويسم ولي نشد كه نشد. تازه امروز فهميدم كه نوشتن چقدر سخته...

۲) يقين دارم كه با حسين عليه السلام و عاشورايش، يك يك سنگرهاي كليدي جهان را فتح خواهيم كرد!

۳) حقير رو دعا كنيد كه بشدت بدعاي خير نيازمندم!

۱) مرگ حقيقتي ست كه هم هست و هم نيست! هست از آن روي كه زيستن دنيوي محكوم به فناي ما را به عالم بقا پيوند مي زند و نيست از آن روي كه ما غافلان مست از شراب عفن لذايذ نفساني، مادامي كه سايه اش را بر سرمان حس نكرده ايم؛ انكارش مي كنيم!

۲) چه زود است كه دو تن به هم در رسند، آنهنگام كه تو به سوي مرگ مي شتابي و مرگ از پي تو دوان است!

اين فرمانرواي مومنان علي عليه اسلام است كه چنين مي گويد و چقدر عجيب است حكايت تلاش بيهوده ي من براي زيستن در فرداها و دل خوش داشتن بر سراب شهوات نفساني، حال آنكه ترس از مرگ تمام وجودم را احاطه كرده است...

۳) فرموده اند كه نحن نودي فيكم بالرّحيل

ليكن شهوت زيستن آنقدر چنگ بر خاك زده و ريشه دوانده است كه مجالي براي شنيدن بانگ الرحيل باقي نگذارده!

۴) در واپسين نفسهاست كه به مدد موهبتی الهي به نام مرگ، معناي حقيقي حيات را در مي يابيم [تعرف الاشياء باضدادها] و تازه متوجه مي شويم كه چرا فرمود: موتوا قبل ان تموتوا و اين نه به معناي مردن قبل از مرگ است كه علي عليه اسلام فرمود: دلهاتان را از دنيا بيرون كنيد، پيش از آنكه بدنهاتان را از آن بيرون برند!

۵) مي گفت: خداوند لذت زندگي مرگ آگاهانه را به ما اعطا كند.

گويي كه فراموش كرده بود، لذت زندگي مرگ آگاهانه را جز اولياي خدا كسي درك نخواهد كرد و هر كه را مقرّب تر، مرگ آگاه تر! و بايد از دست و پا زدن در منجلاب متعفّن عادات و تعلقات خلاصي يافت تا شايد ما را راهي به سوي معناي حقيقي زيستن مرگ آگاهانه باشد.

۶) راستي چرا ياد مرگ، ترسي را بر وجود ما مستولي مي كند كه گاه شب را تا به صبح نمي توان خُفت؟ مگر نفرمود كه خلقتم للبقاء لا للفناء؟

آيا جز اين است كه حيات جاويدان با مرگ محقق مي گردد؟ پس مشكل كار در كجاست كه جاهلانه از آن مي هراسيم؟

۷) چقدر حكيمانه گفت سيد شهيدان اهل قلم كه:

مُرده آن است كه نصيبي از حيات طيّبه ي شهدا ندارد و اگر اينچنين است از ما مرده تر كيست؟!

۸) شايد دليل اين نوشته ها نيز ترس از مرگ باشد و دلداري دادن به خود...!

مرگ بر وجود ما سايه افكنده و ترس از آن نيز!

بايد كاري كرد!

بايد دعوت مرگ را شنيد...

...وسمعوا دعوة الموت آذانکم قبل ان يُدعي بكم